رطوبت گیر چگونه کار می کند؟ راهنمای اندازه‌گیری رطوبت‌ساز ایستاده پلاس

رطوبت‌گیر هوای مرطوب را روی کویل‌های سرد می‌کشد، هوا را به زیر نقطه شبنم می‌ریزد تا بخار آب به مایع تبدیل شود، آن آب را در یک مخزن جمع می‌کند یا آن را تخلیه می‌کند و سپس هوای خشک را قبل از بازگرداندن آن به اتاق دوباره گرم می‌کند. هوای خروجی 2 تا 5 درجه فارنهایت گرمتر و به طور قابل توجهی خشکتر از آنچه وارد می شود خارج می شود ، و چرخه به طور مداوم تکرار می شود تا زمانی که اتاق به سطح رطوبت مورد نظر تنظیم شده در دستگاه رطوبت رسان برسد.

این پاسخ اساسی است. بخش‌های زیر هر مرحله را با جزئیات بیشتری توضیح می‌دهند، چگونگی تفاوت مدل‌های خشک‌کننده را توضیح می‌دهند و نحوه انتخاب ظرفیت مناسب برای یک دستگاه را توضیح می‌دهند. رطوبت گیر ایستاده در یک اتاق یا زیرزمین خاص

چرخه مبرد، گام به گام

اکثر دستگاه های رطوبت گیر ایستاده، از واحدهای اتاق خواب کوچک 20 پینتی تا مدل های بزرگ زیرزمینی 70 پینتی، با همان سیکل تبرید فشرده سازی بخار مورد استفاده در تهویه مطبوع و یخچال کار می کنند. درک کامل آن حدود پنج مرحله طول می کشد.

مرحله 1 - فن هوای مرطوب اتاق را جذب می کند

یک فن داخلی هوای گرم و مملو از رطوبت اتاق را از طریق توری ورودی به داخل دستگاه می‌کشد. این حرکت هوا کاملاً مکانیکی است. هنوز هیچ اتفاقی برای رطوبت نیفتاده است.

مرحله 2 - کویل های اواپراتور هوا را در زیر نقطه شبنم خنک می کند

هوای ورودی از طریق سیم پیچ های تبخیرکننده که توسط مبرد سرد می شوند (معمولاً R-410A یا R-32) عبور می کند. حدود 35-45 درجه فارنهایت . از آنجایی که هوای سرد نمی تواند به اندازه هوای گرم رطوبت را در خود نگه دارد، بخار آب موجود در جریان هوا به صورت قطرات مایع روی سطح سیم پیچ متراکم می شود - دقیقاً همان فیزیک که در یک لیوان سرد در یک روز مرطوب تراکم ایجاد می کند. اینجاست که رطوبت زدایی واقعی اتفاق می افتد.

مرحله 3 - آب تغلیظ شده به مخزن یا شلنگ تخلیه می شود

قطرات آب مایع بر اثر گرانش از سیم پیچ های تبخیرکننده به داخل سینی چکه می ریزند و به سطل جمع آوری داخل دستگاه تخلیه می شوند. بیشتر رطوبت‌گیرهای ایستاده دارای یک درگاه تخلیه مداوم هستند که یک شلنگ استاندارد باغبانی را می‌پذیرد و آب را مستقیماً به زهکشی کف می‌رساند تا سطل هرگز نیاز به تخلیه دستی نداشته باشد. یک واحد معمولی 50 پینتی تقریباً 6 گالن در روز را در شرایط رتبه بندی شده جمع آوری می کند.

مرحله 4 - کویل های کندانسور هوای خشک را دوباره گرم می کنند

هوای خشک اما سرد از طریق واحد ادامه می یابد و از سیم پیچ های کندانسور که در سمت گرم مدار تبرید قرار دارند عبور می کند. کندانسور هوا را قبل از خروج از دستگاه گرم می کند. این یک ویژگی طراحی عمدی است: بازگشت هوای سرد به اتاق باعث می شود فضا شبیه یک تهویه مطبوع باشد. با گرم کردن مجدد از طریق کندانسور، دستگاه هوای خشک‌تر از زمانی که وارد شده و فقط کمی گرم‌تر است آزاد می‌کند.

مرحله 5 - کمپرسور چرخه را در حال اجرا نگه می دارد

کمپرسور به طور مداوم مبرد را بین اواپراتور (جایی که به گاز سرد منبسط می‌شود و گرما را جذب می‌کند) و کندانسور (جایی که دوباره به مایع داغ فشرده می‌شود و گرما آزاد می‌کند) گردش می‌کند. رطوبت گیر رطوبت اتاق را کنترل می کند. هنگامی که به سطح هدف رسید، کمپرسور خاموش می شود و فن ممکن است قبل از توقف برای مدت کوتاهی به گردش هوا ادامه دهد.

نحوه عملکرد متفاوت رطوبت‌گیرهای خشک‌کننده

بخش کوچکتری از رطوبت گیرهای ایستاده به جای سیم پیچ های مبرد از روتور خشک کن استفاده می کنند. در این واحدها، هوای مرطوب از یک چرخ به آرامی در حال چرخش آغشته به سیلیکاژل یا مواد جاذب رطوبت مشابه عبور می کند. چرخ خشک کن بخار آب را از هوای ورودی جذب می کند و یک جریان هوای گرم شده جداگانه با خارج کردن رطوبت جذب شده چرخ را بازسازی می کند و سپس متراکم شده و جمع می شود.

تفاوت عملی بین این دو نوع به دمای کار باز می گردد. واحدهای مبتنی بر مبرد به سرعت با کاهش دمای اتاق و در دمای کمتر از اطراف کارایی خود را از دست می دهند در دمای 50 درجه فارنهایت، کویل های اواپراتور شروع به یخ شدن می کنند ، باعث خاموش شدن ایمنی می شود که باعث می شود دستگاه کار کند اما رطوبت را از بین نمی برد. واحدهای خشک کن با این مشکل محدود نمی شوند و در هر دمایی کار می کنند، که آنها را برای گاراژهای گرم نشده، اتاق های سردخانه یا فضاهای خزنده که در دمای زیر 55 درجه فارنهایت باقی می مانند، انتخاب بهتری می کند.

مبادله این است که واحدهای خشک کن معمولاً با ظرفیت حذف روزانه 20 تا 35 پینت افزایش می یابند و در مقایسه با واحد مبرد مناسب که در محدوده دمایی ایده آل خود کار می کنند، انرژی بیشتری را به ازای هر پینت استخراج شده مصرف می کنند.

انتخاب ظرفیت مناسب برای رطوبت گیر ایستاده

رطوبت‌گیرهای ایستاده بر حسب پینت در روز (PPD) اندازه می‌شوند - حجم آبی که می‌توانند در 24 ساعت در شرایط نامی از هوا خارج کنند. درست کردن این رقم بیشتر از لیست برند یا ویژگی مهم است، زیرا یک واحد کم اندازه به طور مداوم بدون کنترل کامل رطوبت کار می کند، در حالی که یک واحد بزرگ چرخه کوتاه می کند و ممکن است رطوبت را در یک فضای بزرگ ناهموار نگه دارد.

همچنین یک نکته مهم در مورد استانداردهای رتبه بندی وجود دارد: DOE شرایط تست رطوبت گیر را در سال های 2019-2020 تغییر داد . واحدها اکنون در دمای 65 درجه فارنهایت و رطوبت نسبی 60 درصد به جای استاندارد قدیمی 80 درجه فارنهایت و 60 درصد RH آزمایش می شوند. این بدان معناست که واحدی با برچسب "50 پینت" امروزه عملکردی معادل آنچه قبلا "70 پینت" نامیده می شد، دارد. مقایسه رتبه‌بندی پینت مدل فعلی با توصیه‌های قدیمی‌تر بدون در نظر گرفتن این تغییر، منجر به کاهش اندازه تقریباً 30 درصدی می‌شود.

راهنمای ظرفیت اتاق به اتاق (استاندارد فعلی DOE)

زیرزمین ها به طور مداوم به ظرفیت بیشتری نسبت به متراژ یکسان در طبقه فوقانی نیاز دارند زیرا دیوارها و کف های بتنی به طور مداوم رطوبت زمین را منتشر می کنند، گردش هوا محدود است و دمای سردتر زیرزمین میزان استخراج واقعی واحد مبرد را 20 تا 30 درصد کمتر از عملکرد آزمایشگاهی آن کاهش می دهد.

محل قرارگیری رطوبت‌گیر ایستاده

جایگذاری بیش از آنچه که اکثر خریداران انتظار دارند بر عملکرد تأثیر می گذارد. چند قانون عملی احتمال عملکرد ضعیف یک واحد با اندازه صحیح را کاهش می دهد.

• حداقل نگه دار فاصله 6 تا 12 اینچ در هر طرف واحد؛ مسدود کردن توری ورودی یا خروجی جریان هوا را محدود می کند و سرعت استخراج رطوبت را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد.
• واحد را تا حد امکان در مرکز در فضای مورد نظر قرار دهید. واحدی که به گوشه ای فشار داده می شود، منطقه مجاور را به خوبی کنترل می کند، اما ممکن است با رطوبت بالاتر، گوشه های دور را ترک کند
• در یک زیرزمین با چندین اتاق بسته، یک واحد در محوطه باز اصلی به اندازه کافی اتاق های پشت درهای بسته را درمان نمی کند - هر فضای ایزوله به واحد خود یا یک راه حل کانالی نیاز دارد.
• اگر از گزینه شیلنگ تخلیه مداوم استفاده می کنید، شیلنگ را به سمت تخلیه کف هدایت کنید و از شیب کمی رو به پایین در طول آن اطمینان حاصل کنید تا نیروی جاذبه آب را به سمت تخلیه نگه دارد.
• رطوبت‌گیر استاندارد مبرد را در فضاهایی که به طور منظم به زیر 60 تا 65 درجه فارنهایت کاهش می‌دهند، استفاده نکنید. در آن دماها، یک مدل کمپرسور درجه سرد (برخی از آنها تا 41 درجه فارنهایت) را انتخاب کنید یا به واحد خشک کن تغییر دهید.

سطح رطوبت را هدف قرار دهید و زمانی که یک دستگاه رطوبت گیر کار خود را انجام داده است

EPA و CDC هر دو توصیه می کنند که رطوبت نسبی داخل خانه را بین آنها حفظ کنید 30% و 50% برای محدود کردن رشد کپک، کاهش فعالیت کنه گرد و غبار و راحت نگه داشتن هوا. اکثر دستگاه های رطوبت گیر ایستاده دارای یک رطوبت ساز داخلی هستند که به شما امکان می دهد RH هدف را شماره گیری کنید. کمپرسور به طور خودکار روشن و خاموش می شود تا آن سطح را حفظ کند نه اینکه به طور مداوم کار کند.

یک رطوبت سنج دیجیتالی ساده که با قیمت کمتر از 15 دلار در دسترس است، ارزش گذاشتن در اتاق را دارد تا بررسی کند که حسگر داخلی رطوبت گیر واقعاً چه چیزی را در منطقه مشکل می خواند، زیرا سنسور داخل واحد فقط هوایی را که مستقیماً وارد می کند، اندازه گیری می کند، نه لزوماً رطوبت در گوشه ای دور که ممکن است در آن کپک یا رطوبت ایجاد شود. اگر اتاق به طور مداوم به رطوبت مورد نظر برسد و دستگاه به طور تمیز خاموش شود، مطابقت ظرفیت صحیح است. اگر دستگاه به طور مداوم بدون افت رطوبت کار کند، فضا یا به یک واحد با ظرفیت بالاتر نیاز دارد یا مشکل نفوذ آب فعال دارد که رطوبت‌گیر به تنهایی قادر به حل آن نیست.